Συμβουλές αντιμετώπισης των ξεσπασμάτων οργής των παιδιών.

          Όταν ο μικρός σας άγγελος θυμώνει και ξεσπά τσιρίζοντας, χτυπώντας ή σέρνεται στο πάτωμα σα να ήρθε το τέλος του κόσμου... τί κάνετε;

Στρατηγικές για να αποφεύγετε την  εμφάνιση ή την επανεμφάνιση των ξεσπασμάτων οργής:

• Ελαττώστε τις καταστάσεις που σας αναγκάζουν να λέτε «όχι» και αποθηκεύστε αντικείμενα που σπάνε

• Χρησιμοποιείστε την απόσπαση προσοχής: Όταν η ένταση ανεβαίνει, οδηγήστε την  προσοχή του παιδιού σας σε μια πιο αποδεκτή δραστηριότητα.

• Παρουσιάστε επιλογές μέσα στα όρια του αποδεκτού πχ «θέλεις να φορέσεις τις μπλε ή τις κόκκινες πιτζάμες σου;

• Διαλέξτε σε ποιες διαφωνίες θα δώσετε περισσότερο επιμονή: Όσο πιο σημαντικό το θέμα, τόσο περισσότερο πρέπει να επιμείνετε στην αρχική σας άποψη

• Όταν το μικρό παιδί σας ξεσπάσει, μείνετε κοντά του, για να σας βλέπει και συνεχίστε τη καθιερωμένη σας ασχολία Μερικά παιδιά χρειάζονται να τα κρατάς αγκαλιά για να αποκτήσουν τον έλεγχο

• Για ένα μεγαλύτερο παιδί, καθιερώστε τον κανόνα να πηγαίνει στο δωμάτιο του για να ηρεμήσει

• Σκεφτείτε ότι πολλές φορές δεν μπορείτε να το βοηθήσετε γιατί δεν ελέγχετε τα δικά σας συναισθήματα

• Χρησιμοποιείστε εκφράσεις όπως « έχεις χάσει τον έλεγχο» αντί για «είσαι ένα κακό παιδί» και επιβραβεύστε τον όταν καταφέρει να το ελέγξει

• Όταν τελειώσει ένα επεισόδιο ξεσπάσματος, το παιδί πρέπει να καταλάβει ότι ξεκινάμε από την αρχή και πως όποιο και να ήταν το αρχικό του αίτημα, δεν πρέπει να του το ικανοποιήσουμε, διαφορετικά τα ξεσπάσματα θα γίνουν τρόπος χειρισμού των γύρω του.

• Προσπαθήστε να «πιάσετε» το παιδί σας σε μία περίσταση όπου δείχνει καλή συμπεριφορά: Προσπαθήστε να καλλιεργείστε μια θετική συμπεριφορά, με το να σχολιάζετε και να επαινείτε την καλή συμπεριφορά του παιδιού σας.

Πηγή: http://paidikaiergotherapeia.blogspot.gr

"Ανησυχώ για τις παρέες του παιδιού μου..."

          Για τα μικρά παιδιά αλλά και για τους εφήβους, η ύπαρξη φίλων με τους οποίους θα παίξουν, θα μιλήσουν, θα τσακωθούν, είναι ότι πιο πολύτιμο έχουν στην συγκεκριμένη περίοδο της ζωής τους. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να υποκαταστήσει την παρέα των συνομηλίκων για ένα παιδί. Αυτό είναι κάτι γνωστό στους περισσότερους γονείς και χαίρονται και ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να έχουν επαφές με συνομηλίκους τους. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι γονείς δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με τις παρέες των παιδιών τους, αντιθέτως ανησυχούν πάρα πολύ.

            Οι γονείς, ωστόσο, παρ' όλη την ανησυχία τους και την τάση να προστατεύσουν τα παιδιά τους πρέπει πάντα να έχουν στο μυαλό κάποια απλά πραγματάκια. Όπως για παράδειγμα, 1)Να θυμούνται ότι όσο και αν μιμείται κάποιες συμπεριφορές της παρέας του, το μεγαλύτερο κομμάτι στην ανατροφή και διαπαιδαγώγηση του παιδιού ανήκει σε εκείνους. 2)Όσο και αν δεν αρέσει στους γονείς, τα παιδιά σχεδόν σίγουρα θα συναναστραφούν με παιδιά που δεν θα καλύπτουν τα κριτήρια τους. Όμως, είναι σχεδόν αδύνατον ο γονιός να μπορεί να ελέγχει και  να προλαμβάνει κάθε βήμα του παιδιού του. 3) Tα παιδιά έχουν διαφορετικά κριτήρια από εκείνα των ενηλίκων, βλέπουν τους ανθρώπους διαφορετικά. Μάλιστα, τα παιδιά έχουν ανάγκη να ταυτιστούν με άλλα παιδιά που ενσαρκώνουν κάποια πρότυπα: δύναμης, ομορφιάς, επιθετικότητας, εξυπνάδας, «μαγκιάς», ανεξαρτησίας, πονηριάς. 4) Επίσης, πολύ σημαντικό είναι να θυμούνται οι γονείς ότι οι “κακές” συμπεριφορές των παιδιών τους δεν σημαίνει με κανέναν τρόπο αντίστοιχες ενήλικες συμπεριφορές. Τα παιδιά περνούν από διάφορες φάσεις και δοκιμάζουν τα όρια των γύρω τους και τα δικά τους. Υποχρέωση των γονιών είναι να αποδεχτούν αυτή τους την ανάγκη, κάνοντας όμως σαφή τα όριά τους.
            Τέλος, λοιπόν, αυτό που χρειάζεται να δείξουν οι γονείς είναι εμπιστοσύνη στο παιδί τους, ακόμη και αν δεν τους αρέσουν οι παρέες του. Η αλήθεια είναι ότι το θέμα των φίλων είναι ιδιαίτερα λεπτό, ωστόσο κατηγορώντας ή μειώνοντας τους φίλους του, είναι πιθανό το παιδί να νιώσει ότι κατηγορείται και μειώνεται το ίδιο και να αντιδράσει έντονα, βλέποντας εσάς ως αντιπάλους και τους φίλους του ως συμμάχους. Ωστόσο, οι γονείς θα μπορούσαν με ευγενικό τρόπο και χωρίς να προσβάλουν το παιδί, να εκφράσουν την εναντίωση τους σε κάποιες συμπεριφορές των φίλων του. Για παράδειγμα,  «Ξέρω ότι είναι φίλος σου, καμιά φορά όμως δεν συμφωνώ με τον τρόπο που φέρεται. Εγώ νομίζω ότι οι φίλοι πρέπει να λένε στους φίλους τους την αλήθεια, ακόμη και όταν είναι θυμωμένοι μαζί τους». Με αυτά τα λόγια, λοιπόν, δείχνουν οι γονείς στο παιδί τους ότι σέβονται την επιλογή του, αλλά ταυτόχρονα του δίνουν και τροφή για να σκεφτεί περαιτέρω. 

Ανυπάκουα παιδιά. Πώς να τα αντιμετωπίσετε;

         Τα παιδιά πολλές φορές είναι ανυπάκουα, γεγονός που προβληματίζει και αναστατώνει τους γονείς. Συχνά οι γονείς θέλοντας να αλλάξουν αυτή την «κακή» συμπεριφορά των παιδιών τους καταφεύγουν σε «καλοπιάσματα» και «ξεγελάσματα», τα οποία όμως κάθε όλο παρά πετυχαίνουν τον στόχο τους. Οι γονείς λοιπόν, αναρωτιούνται τι άλλο να κάνουν αφού τίποτα δεν μοιάζει να λειτουργεί, ενώ εκφράζουν την απορία τους για αυτό το «κακό» παιδί, που δεν «ακούει» πια κανέναν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, πολλές φορές οι γονείς να χάνουν τον έλεγχο και να εκνευρίζονται με το μικρό παιδί που μοιάζει να διασκεδάζει και να τους κοροϊδεύει με την συμπεριφορά του.

            Ένα αρχικό βήμα λοιπόν, για την επίλυση των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω είναι να τεθούν κάποιοι κανόνες στο σπίτι και να τηρηθούν από όλα τα μέλη της οικογένειας. Το να τεθούν κανόνες συμπεριφοράς μέσα στο σπίτι είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να κάνουν οι γονείς σαφείς τις προσδοκίες τους στα παιδιά τους. Παρακάτω ακολουθούν κάποιες συμβουλές για το πώς μπορούν να αναπτυχθεί μια λίστα με κανόνες συμπεριφοράς.

Δημιουργείστε απλούς κανόνες. Η απλή διατύπωση βοηθά το παιδί να μπορεί να τους κατανοήσει και συνεπώς να τους απομνημονεύσει.

Η λίστα με τους κανόνες δεν πρέπει να είναι μεγάλη. Μια λίστα αποτελούμενη από 10 κανόνες δεν μπορεί να απομνημονευτεί εύκολα. Μην ξεχνάτε ότι ο στόχος αυτής της λίστας είναι να μπορεί να μαθευτεί εύκολα από τα παιδιά.

Χρησιμοποιήστε θετική γλώσσα. Οι κανόνες να έχουν θετική διατύπωση.

Καλό είναι να εμπλακούν και τα ίδια τα παιδιά στην διαμόρφωση των κανόνων. Πιθανότητα εσείς σαν γονείς έχετε ήδη στο μυαλό σας το περιεχόμενο της λίστας. Ωστόσο, εμπλέκοντας τα παιδιά σε αυτό, αυξάνεται την προθυμία τους να ακολουθήσουν τους κανόνες.

              

               Να αναφέρεστε συχνά στους κανόνες. Ιδιαίτερα, με τα μικρότερα παιδιά

 θα χρειαστεί να ανατρέχετε συχνά στην λίστα με τους κανόνες. Προσπαθήστε να το κάνετε με όσο το δυνατόν πιο διασκεδαστικό τρόπο.

            Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι η πειθαρχία είναι ένα θέμα που απασχολεί πολύ τους γονείς, ιδιαίτερα όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με τις αταξίες των παιδιών τους. Μία συχνή ερώτηση των γονιών είναι “Πως θα μάθουν το παιδί τους να τους υπακούει”; Τα παιδιά χρειάζονται όρια στη συμπεριφορά τους. Η παιδική ηλικία είναι η εποχή που πρέπει να μπουν τα όρια και οι περιορισμοί στην κακή συμπεριφορά. Αυτή είναι η πιο κατάλληλη περίοδος της ζωής τους, για να βάλετε τα πρώτα θεμέλια της πειθαρχίας. Να αρχίσει το παιδί να μαθαίνει την έννοια του «όχι» και να αρχίσει σιγά σιγά να συνειδητοποιεί ότι δεν μπορούν όλες του οι επιθυμίες να πραγματοποιούνται.