Πρέπει να επαναλάβει το νηπιαγωγείο;

Τα συνομήλικα παιδιά δεν αναπτύσσουν τις δεξιότητες ταυτοχρόνως, αλλά σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξής τους το καθένα, με αποτέλεσμα το νηπιαγωγείο να καλείται να παράσχει εκπαίδευση σε παιδιά με ποικίλες διαφορές στις ανάγκες καθώς και στις δεξιότητες που έχουν αναπτύξει.

Ο νηπιαγωγός προτείνει
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι γονείς στη χώρα μας, όπως και στο εξωτερικό (όπου η επανάληψη της τάξεως καλείται retention), καλούνται, μετά από πρόταση του νηπιαγωγού, να σκεφτούν το ενδεχόμενο να επαναλάβει το παιδί τους το νηπιαγωγείο αντί να προχωρήσει στο δημοτικό σχολείο. Οι λόγοι που οι νηπιαγωγοί προβάλλουν είναι συχνά η ανωριμότητα, η υπερκινητικότητα και άλλα προβλήματα σχετικά με την ψυχοκινητική ανάπτυξη του παιδιού. Προφανώς πίσω από αυτήν την πρόταση-συμβουλή του παιδαγωγού βρίσκεται η σύμφωνη γνώμη του παιδοψυχολόγου, ενώ η όλη προσέγγιση είναι στηριγμένη στο ανεπτυγμένο ενδιαφέρον της επιστήμης για την ανάπτυξη και εκπαίδευση των παιδιών.


Η δυσκολία των γονέων να συναινέσουν
Καμία όμως τέτοια κίνηση στην εκπαίδευση του παιδιού δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων. Η θέση των γονέων είναι πολύ δύσκολη, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν:

•     Τη σκέψη ότι ενώ το παιδί τους είναι ευφυές, διακόπτεται η αναμενόμενη πρόοδος του και ότι το παιδί χρειάζεται στήριξη, επαγγελματική βοήθεια και πίστωση χρόνου προκειμένου να φθάσει σε ετοιμότητα για το δημοτικό σχολείο.
•     Την αγωνία ότι το πρόβλημα είναι ενδεχομένως σοβαρότερο και ότι θα απαιτηθεί να υποβληθεί το παιδί σε σειρά επισκέψεων σε ειδικούς για πιθανή διάγνωση μαθησιακών διαταραχών και άλλων προβλημάτων.
•     Την αγωνία ότι η ψυχολογία του παιδιού θα τραυματιστεί, καθώς οι συνομήλικοι φίλοι του από το νηπιαγωγείο προχωρούν στην επόμενη βαθμίδα ενώ εκείνο παραμένει στάσιμο για λόγους που είναι αδύνατον να του εξηγήσει κανείς.Εάν η επιστημονική άποψη ήταν ξεκάθαρη σε αυτό το θέμα και η επανάληψη του νηπιαγωγείου ήταν ομόφωνα η ενδεικνυόμενη λύση σε ζητήματα ψυχοκινητικής και κοινωνικής ανάπτυξης, καθώς και στην πρόσληψη γνώσεων, τότε θα ήταν κυρίως οι γονείς που θα έπρεπε να ξεπεράσουν τους φόβους τους και με ηρεμία να παράσχουν στο παιδί τη φροντίδα που χρειάζεται σε συνεργασία με τους ειδικούς, τους νηπιαγωγούς και τους παιδοψυχολόγους.

Η μία άποψη: Υπέρ της επανάληψης του νηπιαγωγείου
Ωστόσο, φαίνεται ότι δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των ειδικών. Η μία άποψη, λοιπόν, είναι ότι η επανάληψη της φοίτησης στο νηπιαγωγείο θα δώσει στο παιδί την απαιτούμενη ευκαιρία να αναπτύξει τις δεξιότητες εκείνες που χρειάζεται ώστε να μεταβεί στο δημοτικό σχολείο. Οι επιστήμονες που είναι υπέρ αυτής της άποψης θεωρούν ότι σε αυτήν τη νεαρή ηλικία και πριν ενταχθεί στο σύστημα του δημοτικού σχολείου το παιδί δεν έχει αναπτύξει πλήρως την αίσθηση της χρονικής διαδοχής των τάξεων και επομένως δεν θα πληγωθεί από τη μη μετάβασή του στο δημοτικό σχολείο.

Η άλλη άποψη: Κατά της επανάληψης του νηπιαγωγείου
Απέναντι στην άποψη αυτή, υπάρχει η άλλη, εκφρασμένη και αυτή σε έρευνες ειδικών: Η έρευνα πράγματι έχει δείξει ότι υπάρχουν παιδιά που ωφελούνται από την επανάληψη. Αυτά είναι συνήθως παιδιά που έχουν συνολικά σημαντική καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους ή παιδιά που για ποικίλους λόγους (όπως μετακόμιση, μακροχρόνια ασθένεια) έχουν χάσει πολλές ημέρες από το πρόγραμμα του νηπιαγωγείου. Ωστόσο, πολλά από τα παιδιά που επαναλαμβάνουν το νηπιαγωγείο δεν καλύπτουν το «κενό» όπως αναμενόταν.

Επίσημοι φορείς στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως το NAEYC, NationalAssociation for the Education of Young Children (Εθνική Ένωση για την Εκπαίδευση των Μικρών Παιδιών), και η NASP, NationalAssociationofSchoolPsychologists (Eθνική Ένωση Σχολικών Ψυχολόγων), συμβουλεύουν ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η καλύτερη λύση για το παιδί είναι να του προσφερθεί στήριξη από ειδικούς μέχρι να αποφοιτήσει από το νηπιαγωγείο, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου. Η ειδικός SandraRief επισημαίνει ότι τα παιδιά που απλώς επαναλαμβάνουν το νηπιαγωγείο χωρίς να έχουν βοήθεια από ειδικούς, εξακολουθούν να έχουν αδυναμίες που δεν έχουν αντιμετωπιστεί, ενώ η στάση του παιδιού απέναντι στο σχολείο επηρεάζεται από την παραμονή του στην ίδια τάξη και είναι πιθανόν στο μέλλον να αντιπαθήσει το σχολείο, να νιώσει άσχημα με τον εαυτό του και να αναπτύξει αντικοινωνική συμπεριφορά μέσα στο σχολείο.


 πηγή:greekschools.net


Δείτε σχετικά: 

Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο.

    

     Η μεγάλη μέρα που το παιδί σας θα κάνει τα πρώτα του βηματάκια στον κόσμο, χωρίς εσείς να βρισκόσαστε δίπλα του πλησιάζει. Ο παιδικός σταθμός ή το νηπιαγωγείο συνεπάγονται μια σημαντική αλλαγή στη ζωή του κι αυτό προκαλεί φόβο για το άγνωστο και άγχος αποχωρισμού. Εμείς θα πρέπει να το προετοιμάσουμε για να μπορέσει ανώδυνα να αντεπεξέλθει σ' αυτή τη νέα κατάσταση.
    Ο παιδικός σταθμός είναι μια καλή λύση για τις περισσότερες οικογένειες, όταν οι γονείς εργάζονται. Όμως πολύ συχνά το πρώτο διάστημα στον παιδικό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο συνοδεύεται από κλάματα, ατέλειωτους αποχαιρετισμούς και ψυχική ταλαιπωρία για παιδιά και γονείς. Ο αποχωρισμός είναι ένα γεγονός που προκαλεί άγχος και ένα σορό αρνητικά συναισθήματα, τα οποία μπορεί να ακολουθήσουν το παιδί για τα επόμενα χρόνια της ζωής του.

        Σ' αυτό το στάδιο, οι γονείς, με τη στάση και τη συμπεριφορά τους, παίζουν ένα σημαντικό ρόλο, όσον αφορά στην ικανότητα του παιδιού να προσαρμοστεί γρήγορα και ομαλά στη νέα κατάσταση. Μια καλή αρχή είναι το πρώτο βήμα για τη σωστή κοινωνικοποίηση του παιδιού και απαλλάσσει γονείς και παιδί από το άγχος και το στρες, που δημιουργεί η αλλαγή της καθημερινής ρουτίνας.

Τα «ΝΑΙ» και τα «ΟΧΙ»
       Παιδαγωγοί και ψυχολόγοι συνιστούν κάποιες στρατηγικές που θα πρέπει να εφαρμόσουμε ώστε να κάνουμε πιο εύκολες τις στιγμές του αποχωρισμού και να βοηθήσουμε το παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στο νέο του περιβάλλον.

ΝΑΙ: Αποχαιρετήστε το με τρυφερότητα αλλά και αποφασιστικότητα. Έτσι θα καταλάβει ότι εμπιστεύεστε την ικανότητα του να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
ΟΧΙ: Μην περιφέρεστε τριγύρω του. Το παιδί θα καταλάβει το άγχος σας και θα δυσκολευτεί να ηρεμήσει.
ΝΑΙ: Βάλτε στην τσάντα του ένα αγαπημένο αντικείμενο από το σπίτι (ζωάκι, κούκλα, ή βιβλίο).
ΟΧΙ: Μη φεύγετε στα κρυφά. Έτσι θα ξέρει ότι μπορεί να σας εμπιστευτεί.
ΝΑΙ: Καθιερώστε μια όμορφη και τρυφερή ρουτίνα αποχαιρετισμού.
ΟΧΙ: Μην το εμποδίζετε να εκφράσει τα συναισθήματα του.
ΝΑΙ: Δώστε του ξεκάθαρα μηνύματα. Το παιδί θα πρέπει να ξέρει ότι θα πάει στο σταθμό όσο κι αν κλαίει και χτυπά τα πόδια του στο πάτωμα.
ΟΧΙ: Μην υποχωρείτε ποτέ όσο έντονες κι αν είναι οι αντιδράσεις του. Αν υποχωρήσετε μια φορά, θα μάθει ότι μ' αυτόν τον τρόπο μπορεί να πετυχαίνει αυτό που θέλει.
ΝΑΙ: Καλέστε στο σπίτι παιδιά που πάνε στον ίδιο παιδικό σταθμό, θα το βοηθήσετε να αποκτήσει φίλους και έτσι θα διευκολυνθεί η προσαρμογή του.
ΟΧΙ: Μη δείξετε ποτέ ότι είστε θυμωμένοι με το σχολείο, τους δασκάλους και τους φίλους του. Αν είστε θετικοί για το νέο του περιβάλλον θα το βοηθήσετε να αισθανθεί ασφάλεια.
ΝΑΙ: Αν έχει μεγάλο πρόβλημα να σας αποχωριστεί, καπό θα είναι να ζητήσετε από κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας να αφήνει το παιδί στον παιδικό σταθμό για λίγες μέρες.
ΟΧΙ: Μη συζητάτε με τη δασκάλα του τα προβλήματα και ό,τι άλλο προκύπτει στο σχολείο, μπροστά στο παιδί.
ΝΑΙ: Να έχετε καλή επαφή και επικοινωνία με τους δασκάλους του παιδιού. Είναι καλό να ξέρετε ότι έχετε ένα σύμμαχο που θα σας βοηθήσει στην προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο.
ΟΧΙ: Μην εκπλαγείτε αν εκεί που νομίζατε ότι λύσατε το πρόβλημα, αυτό επανεμφανιστεί μετά από διακοπές ή κάποια ασθένεια που κράτησε το παιδί μακριά από το σχολείο ή τον παιδικό σταθμό.
ΝΑΙ: Να πιστέψετε και να του το δείξετε ότι εμπιστεύεστε την ικανότητα του να κάνει θετικές αλλαγές.