Μαμά, μπαμπά υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;

Τα Χριστούγεννα έφτασαν και τα μικρά μας γράφουν γράμματα και  ετοιμάζονται για να υποδεχτούν τον Αϊ Βασίλη, αυτό τον παχουλό ασπρομάλλη παππούλη με την μακριά γενειάδα, ντυμένο στα κόκκινα, που με το σάκο του γεμάτο δώρα θα ταξιδέψει πάνω στους ταράνδους του, σε μια νύχτα ολόκληρο τον κόσμο, για να αφήσει κάτω από κάθε χριστουγεννιάτικο δέντρο τα δώρα των παιδιών.

Αρχικά, γονείς, αυτό που είναι σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε τον Αϊ Βασίλη σαν ένα φίλο και σύμμαχο των παιδιών. Μέσω εκείνου μπορεί να πραγματοποιηθεί κάθε επιθυμία τους. Συνήθως το παιδί σκέφτεται: «Δεν μου αγόρασαν το παιχνίδι που ήθελα οι γονείς μου. Θα μου το φέρει σίγουρα όμως, ο Άγιος Βασίλης». Ο Άγιος Βασίλης λοιπόν, είναι εκείνος που τα αγαπάει πάρα πολύ και δεν τους χαλάει ποτέ χατίρι. Επιπλέον, ο Άγιος Βασίλης στις περισσότερες οικογένειες λειτουργεί σαν επιβράβευση. Όλοι ξέρουμε ότι κατά τη διάρκεια ολόκληρου σχεδόν του χρόνου και με την προτροπή της μαμάς και του μπαμπά, το παιδί κάνει ό,τι μπορεί για να γίνει καλύτερο ώστε τελικά ο αγαπημένος του άγιος να του φέρει το παιχνίδι που τόσο επιθυμεί. Η γνωστή φράση «αν είσαι καλό παιδί, ο Άγιος Βασίλης θα σου φέρει αυτό που ζήτησες» μπορεί να μας φαίνεται συνηθισμένη, αλλά για εκείνο είναι το κίνητρο για μια συνεχή προσπάθεια βελτίωσης, που έχει ως στόχο να καταφέρει τελικά να έχει την επιβράβευση.

Ωστόσο, αργά ή γρήγορα οι μικροί μας μπόμπιρες παρατηρούν ότι ο παππούλης με τη μακριά γενειάδα μοιάζει όλως περιέργως πολύ στον μπαμπά ή στο θείο. Τι γίνεται τότε; Όλο και περισσότεροι γονείς αναρωτιούνται αν είναι καλό για το παιδί τους να πιστεύει στην ύπαρξη του Άγιου Βασίλη. Όταν το παιδί μας ρωτάει αν υπάρχει πράγματι Άγιος Βασίλης, δεν χρειάζεται να επιμείνουμε στο ψέμα, αλλά ούτε και να του πούμε ένα ξερό όχι, ισοπεδώνοντας τη φαντασία του. Μπορούμε να αφήσουμε το παιδί να κάνει τη δική του αναζήτηση και να ζητήσουμε να μάθουμε τη δική του άποψη, ρωτώντας για παράδειγμα «εσύ τι πιστεύεις;» ή «γιατί ρωτάς;». Έρευνες δείχνουν ότι περίπου στην ηλικία των 6 – 7 χρόνων, το παιδί ανακαλύπτει την αλήθεια. Τα περισσότερα παιδιά δεν απογοητεύονται, αντίθετα μάλιστα  βλέπουν αυτή την ανακάλυψη σαν επίτευγμα που τους φέρνει πιο κοντά στον κόσμο των ενηλίκων. Άλλωστε αυτές οι ερωτήσεις μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις ανάμεσα στα παιδιά και στους γονείς. Είναι μια ευκαιρία να μιλήσουν στα παιδιά τους για έννοιες όπως η αγάπη, η γενναιοδωρία, η ανιδιοτέλεια, η ελπίδα, η βοήθεια προς τον συνάνθρωπο.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, τα παιδιά να ζήσουν τη μαγεία των Χριστουγέννων περιμένοντας τον Άγιο Βασίλη. Όσο υπάρχει αγάπη, φαντασία και ελπίδα για το απίθανο, υπάρχει  και Άγιος Βασίλης. Άλλωστε είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει;

"Διαταραχές Τικ"

            Το τικ είναι μια ξαφνική, ταχεία και επαναλαμβανόμενη, μη ρυθμική στερεότυπη κίνηση ή φώνηση (ήχοι ή λέξεις). Το άτομο βιώνει το τικ σαν κάτι που δεν μπορεί να αντισταθεί, αλλά παρόλα αυτά μπορεί να το καταστείλει για κάποιο διάστημα. Το στρες μπορεί να επιδεινώσει τα τικ, ενώ δραστηριότητες που απορροφούν την προσοχή μπορούν να το εξασθενίσουν. Ο ύπνος συνήθως εξασθενίζει τα τικ.

            Τα τικ μπορούν να διακριθούν σε απλά και σε σύνθετα. Απλά κινητικά τικ είναι το ανοιγοκλείσιμο των ματιών, το τίναγμα του λαιμού, το σήκωμα των ώμων, οι γκριμάτσες, ο βήχας. Απλά φωνητικά τικ είναι το καθάρισμα του λαιμού, το γρύλισμα, το ρουθούνισμα, το γάβγισμα. Σύνθετα κινητικά τικ είναι κινήσεις καλλωπισμού, πηδήματα, αγγίγματα, χτυπήματα των ποδιών. Σύνθετα φωνητικά τικ είναι η επανάληψη λέξεων ή φράσεων, η κοπρολαλία (δηλ. η ακατάλληλη φρασεολογία), η ηχολαλία κλπ.

            Όποια μορφή όμως και αν έχουν, τα τικ αποτελούν μορφές συμπεριφοράς οι οποίες προσελκύουν εύκολα την προσοχή των άλλων και συχνά προκαλούν αντιδράσεις οι οποίες κυμαίνονται από τον οίκτο μέχρι τον εκνευρισμό. Για τον λόγο αυτό, ακόμα και ήπιες εκδηλώσεις τικ μπορεί να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στο άτομο, όσον αφορά την καθημερινή του ζωή και τις σχέσεις του με τους άλλους, με τις ανάλογες συνέπειες στην αυτοεκτίμηση και στην λειτουργικότητα του.

            Ο μέσος όρος ηλικίας της έναρξης της διαταραχής είναι περίπου, όταν το παιδί βρίσκεται στην ηλικία των επτά ετών. Η έναρξη της διαταραχής γενικά εμφανίζεται πριν από τα δεκατέσσερα χρόνια, αλλά μπορεί να συμβεί και πολύ πιο νωρίς, ακόμα και κατά το πρώτο έτος της ηλικίας του παιδιού, πιθανώς κατά την χρονική διάρκεια του απογαλακτισμού. Τα τικ μπορεί να ελαττωθούν στην εφηβεία ή στην ενήλικη ζωή. Ενδέχεται το σύμπτωμα να σταματήσει για μερικούς μήνες ή και χρόνια ακόμα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να υποτροπιάσει και να επανεμφανισθεί. Σε ορισμένες περιπτώσεις τα συμπτώματα της διαταραχής εξαφανίζονται τελείως, συνήθως όταν το άτομο είναι στην πρώτη νεανική ηλικία.

            Τι κάνουμε εάν το παιδί μας παρουσιάσει ένα τικ;
• Σταματούμε να ασχολούμαστε . Με τα τικ, έχουμε κατά νου ότι όσο περισσότερο ασχολούμαστε με αυτό τόσο επιδεινώνεται.
• Αποφεύγουμε καταστάσεις πίεσης και άγχους.
• Δίνουμε ευκαιρίες στο παιδί μας να ασχοληθεί με δραστηριότητες που το ευχαριστούν και το χαλαρώνουν(π.χ. κολύμπι, ποδήλατο, ένα άθλημα, βόλτα, ζωγραφική κλπ.).
• Μιλούμε στο στενό οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον γι αυτό που συμβαίνει στο παιδί μας και ζητούμε να το αγνοήσουν.
• Όταν εκδηλώνεται το τικ, δεν θυμώνουμε στο παιδί, δεν το τιμωρούμε αλλά ούτε του υποσχόμαστε δώρα για να το σταματήσει. Να θυμόμαστε ότι, εάν το παιδί προσπαθήσει συνειδητά να ελέγξει το τικ για να μας ικανοποιήσει, τότε αυτό θα μετατραπεί σαν μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί.
• Τέλος, αποτεινόμαστε σε ειδικό ψυχικής υγείας για συμβουλευτική στήριξη, τόσο εμείς ως γονείς, όσο και τα παιδιά μας, έτσι ώστε να διαχειριστούμε την όλη κατάσταση που δημιουργείται με τον πιο ανώδυνο τρόπο.

Παιδιά και Χριστουγεννιάτικες Γιορτές

             Η λέξη «Χριστούγεννα» για πολλούς είναι συνδεδεμένη με τη χαλάρωση, με οικογενειακές στιγμές και γενικότερα με ένα εορταστικό κλίμα. Κυρίως για τα παιδιά, τα Χριστούγεννα είναι μια μαγική εποχή.
            Τα Χριστούγεννα για τα παιδιά είναι οι καλύτερες μέρες του χρόνου. Στολίζουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο, γράφουν γράμμα στον Άγιο Βασίλη, κάνουν βόλτες στην στολισμένη πόλη. Όλα τα παιδιά αδημονούν για τις γιορτές γιατί περιμένουν τα δώρα που θα τους φέρει ο Άγιος Βασίλης, για τον ιδιαίτερο στολισμό στο σπίτι αλλά και στην πόλη αλλά και γιατί δεν έχουν σχολείο για δυο εβδομάδες! Για όλους αυτούς τους λόγους, τα Χριστούγεννα για τα παιδιά είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου.

            Σημαντικό είναι, τα παιδιά να έχουν όμορφες αναμνήσεις από τις χριστουγεννιάτικες γιορτές. Πρέπει να δούμε τα Χριστούγεννα σαν μια ευκαιρία για να μείνουμε περισσότερο στο σπίτι, να είμαστε πιο χαλαροί, να μπορούμε να παίξουμε ουσιαστικά και να επικοινωνήσουμε με τα παιδιά μας, να τα ακούσουμε και να τους μιλήσουμε. Το μήνυμα των Χριστουγέννων είναι η αγάπη, η συντροφικότητα και η προσφορά. Σημασία δεν έχει να αγοράσουμε το πιο ακριβό δώρο, αλλά να το παίξουμε μαζί με τα παιδιά μας και να περάσουμε ποιοτικό χρόνο μαζί τους. Περάστε, λοιπόν, χρόνο με την οικογένεια σας, ελάτε πιο κοντά με τους φίλους σας, χαλαρώστε μερικές μέρες μακριά από τη δουλειά.

            Μερικές προτάσεις για να περάσετε όμορφα και ποιοτικά τις γιορτές, όλοι μαζί σαν οικογένεια:
-Φτιάξτε χειροποίητα δώρα μαζί με τα παιδιά σας. Κάρτες, κατασκευές, γλυκά. Τυλίξτε τα όμορφα και δώστε τα σε ανθρώπους αγαπημένους αλλά και σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη.

-Κάντε επισκέψεις στους παππούδες, στους νονούς και σε όλους τους ανθρώπους που στην καθημερινότητα βλέπουνε λίγο.
-Περπατήστε στην στολισμένη πόλη έτσι ώστε να αποκτήσουν ωραίες εικόνες και εμπειρίες.

-Καθίστε όλοι μαζί, διαβάστε παραμύθια για την γιορτή των Χριστουγέννων και παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια.
            Εν ολίγοις, τα Χριστούγεννα για να περάσετε καλά δεν χρειάζεται να ξοδέψετε πολλά χρήματα. Δεν είναι απαραίτητο να πάτε διακοπές  ή να αγοράσετε πολλά δώρα και παιχνίδια. Μερικές από τις καλύτερες και πιο αξέχαστες δραστηριότητες είναι εντελώς “δωρεάν”. Τα πιο σημαντικά στοιχεία που πρέπει να υπάρχουν, είναι η αγάπη, η διασκέδαση, και το πνεύμα των Χριστουγέννων.

"Θέλει να κοιμάται μαζί μας στο κρεβάτι..."

           Όταν το παιδί κοιμάται με τους γονείς, η συνήθεια αυτή μπορεί να έχει επιπτώσεις τόσο στο ίδιο όσο και στην ερωτική ζωή των γονιών. Επομένως, είναι σημαντικό για την ισορροπία όλης της οικογένειας να αποφευχθεί αυτή η συνήθεια  και να προσπαθήσετε να μην την αρχίζετε καν. Είναι πολύ σημαντικό να μην ενθαρρύνετε τα μικρά σας να μοιράζονται το κρεβάτι σας.

            Στην περίπτωση, όμως, που το παιδί έχει ήδη συνηθίσει να κοιμάται μαζί σας, πρέπει να φανείτε δυνατοί και να επιμείνετε με τρυφερότητα αλλά και σταθερότητα, ώσπου το παιδί να συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα κοιμάται μόνο. Για να μη νιώσει απόρριψη ή στέρηση της γονεϊκής αγάπης το παιδί, είναι πολύ σημαντικό να μην το στέλνετε απλώς στο δωμάτιο του το βράδυ αλλά να το βάζετε οι ίδιοι για ύπνο και να του διαβάζετε ένα παραμύθι κάνοντας το να νιώσει ηρεμία και ασφάλεια προτού μείνει μόνο του. Επιπλέον, για τα παιδιά που έχουν την τάση να ορμούν στην κρεβατοκάμαρα σας στη μέση της νύχτας, η λύση είναι αρχικά, να τα καθησυχάζετε αλλά να φροντίζετε να επιστρέψουν άμεσα στο κρεβάτι τους χωρίς να ενδίδετε από τεμπελιά ή συμπόνια. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν απλοί κανόνες που υπό περιπτώσεις θα επιτρέπουν στο παιδί να κοιμηθεί μαζί σας, όπως π.χ. σε περίπτωση σοβαρής ασθένειας του παιδιού.

            Παρακάτω, ακολουθούν κάποια βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να πάτε το παιδί σας στο κρεβάτι του και να κοιμηθεί μόνο του. Αρχικά, είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι πρέπει να αισθάνεστε εσείς έτοιμοι. Θα πρέπει να είστε σταθεροί στην απόφαση σας και δε θα την αλλάξει όποια κι αν είναι η αντίδρασή του. Θα πρέπει το πρώτο διάστημα να έχετε υπομονή, επιμονή και αντοχή. Η διαδικασία αυτή μπορεί να σας πάρει από λίγες μέρες μέχρι κάποιες εβδομάδες.

1. Αν το παιδί σας βρίσκεται σε ηλικία που μπορεί να εκφράσει το λόγο που θέλει να κοιμάται μαζί σας, μπορείτε να το συζητήσετε μαζί του, καθώς επίσης και να συζητήσετε τυχόν φόβους ή ανησυχίες του.

2. Αν το παιδί σας φοβάται τη διάρκεια της νύχτας, το σκοτάδι, να μείνει μόνο του, την ύπαρξη φαντασμάτων στην ντουλάπα, δώστε του λύσεις να ξεπεράσει του φόβους του. Π.χ. Αφήστε ένα μικρό φως αναμμένο καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, διαβάστε του ένα παραμύθι ή πείτε του μια ευχάριστη ιστορία.

3. Μη ξεχνάτε να επιβραβεύετε τις προσπάθειες του παιδιού να κοιμηθεί μόνο του κατά τη διάρκεια της μέρας και της νύχτας.

4. Πολλές φορές οι γονείς καταφέρνουν να βγάζουν το παιδί από το κρεβάτι τους, αλλά πρέπει ένας από τους δύο να μείνει μαζί του στο δικό του κρεβάτι. Αυτό σταδιακά μπορεί να εξελιχθεί. Στην αρχή προσπαθήστε να κοιμηθείτε μαζί του, χωρίς όμως να τον αγκαλιάζετε. Έτσι δε θα αισθάνεται την παρουσία σας μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Στη συνέχεια μπορείτε να καθίσετε δίπλα στο κρεβάτι του σε ένα καρεκλάκι και σιγά σιγά περνώντας οι νύχτες να απομακρύνεστε από το κρεβάτι του. Αν τον πάρει ο ύπνος και το βράδυ ξυπνάει πολλές φορές για να επιβεβαιωθεί από την παρουσία σας, εσείς πρέπει να τον επιστρέφετε στο κρεβάτι του και να διατηρείτε την ίδια θέση που είχατε πριν κοιμηθεί, ώσπου να τον πάρει ξανά ο ύπνος. Ακόμα κι αν την νύχτα τρυπώνει ανάμεσα σας, εσείς θα πρέπει να το πάρετε και να το επιστρέψετε στο κρεβάτι του.

Συνέντευξη στον Real fm

Σήμερα το μεσημέρι στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του REAL FM (http://www.realfm.gr) στις 14:00, θα μιλήσω για το Σχολικό εκφοβισμό και τις διαστάσεις που έχει πάρει.

Οι γονείς ως πρότυπα μίμησης

Ένα εξαιρετικό βίντεο που μας δείχνει, χωρίς πολλά λόγια πόσο επηρεάζονται τα παιδιά από τον τρόπο λειτουργίας και συμπεριφοράς των γονιών!

Προσφέρετε, λοιπόν, στο παιδί σωστά πρότυπα συμπεριφοράς για μίμηση. Δοκιμάστε να το βοηθήσετε να ελέγξει τον εαυτό του ή να βρει τρόπους να αντιμετωπίσει μια κατάσταση, δίνοντας του παραδείγματα. Μια σταθερή άμεση αλλά και γεμάτη αγάπη προέγγιση είναι σίγουρα το καλύτερο πρότυπο για μίμηση που μπορείτε να του προσφέτετε.

Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή

          Τα άτομα με γενικευμένη αγχώδης διαταραχή χαρακτηρίζονται από υπερβολικό και ανεξέλεγκτο άγχος, το οποίο προκαλείται από μια σειρά γεγονότων και δραστηριοτήτων τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Απαραίτητο στοιχείο για τη διάγνωση της διαταραχής είναι η ύπαρξη έντονης ανησυχίας στο άτομο για μια σειρά γεγονότων της ζωής του τα οποία μπορεί να αφορούν το παρελθόν ή το μέλλον του. Η ανησυχία αυτή μπορεί να αφορά επίσης την ικανότητα του ατόμου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ορισμένων καταστάσεων σε σχέση με το σχολείο, τις παρέες, τη δουλειά κ.α. Υπερβολικές ανησυχίες που έχουν να κάνουν με το μέλλον αφορούν σε θέματα, όπως για παράδειγμα η έναρξη της σχολικής χρονιάς, ο θάνατος ή η ασθένεια κάποιου μέλους της οικογένειας κ.α.

            Η ΓΑΔ μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε περίοδο της παιδικής ηλικίας, αλλά σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα πρωτοεμφανίζεται συνήθως στις ηλικίες των 10 έως 12 ετών. Τα παιδιά με αυτή την διαταραχή νιώθουν να βρίσκονται σε κατάσταση έντασης και συχνά αδυνατούν να χαλαρώσουν λόγω της υπερβολικής ανησυχίας τους. Επιπλέον, συνήθως τείνουν να υπερεκτιμούν το ενδεχόμενο των αρνητικών συνεπειών μιας κατάστασης σε βαθμό που πολλές φορές βιώνουν συνθήκες επερχόμενης καταστροφής. Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά είναι ιδιαίτερα δειλά, ντροπαλά, ανεπαρκή σε κοινωνικές δεξιότητες και κοινωνικά απομονωμένα, γι’ αυτό το λόγο χρειάζονται συνεχώς επιβεβαίωση και ενθάρρυνση.

            Συνοπτικά, λοιπόν, τα ψυχολογικά συμπτώματα της ΓΑΔ φαίνεται να είναι αναίτια, αλλά είναι πιο έντονα από το λογικά αναμενόμενο. Τα συμπτώματα της ΓΑΔ περιλαμβάνουν:

• χρόνια, υπερβολική ανησυχία
• ψυχοκινητική ανησυχία
• ένταση και ευερεθιστότητα
• προβλήματα συγκέντρωσης
• δυσχέρεια επέλευσης ή διατήρησης του ύπνου

            Εκτός από τα ψυχολογικά συμπτώματα τα άτομα με ΓΑΔ συχνά βιώνουν και σωματικά συμπτώματα όπως:

• τρεμούλες
• πονοκεφάλους
• επεισόδια ζάλης
• μυϊκές συσπάσεις
• μυϊκή τάση
• πόνους
• στομαχική αναταραχή
• εφίδρωση

            Συνοψίζοντας, είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι τα άγχη που βιώνουμε όλοι στην καθημερινότητα μας δεν αποτελούν σημάδι ΓΑΔ. Το βασικό χαρακτηριστικό της ΓΑΔ είναι επίμονη, υπερβολική ανησυχία σχετικά με πραγματικές περιστάσεις που δεν σχετίζεται με άλλη αγχώδη διαταραχή. Το άγχος που αισθάνονται οι άνθρωποι με ΓΑΔ είναι δύσκολο να ελεγχθεί και προκαλεί σημαντικές επιπλοκές στην καθημερινή ζωή και στις κοινωνικές περιστάσεις. Ωστόσο, όλες οι αγχώδεις διαταραχές στις οποίες ανήκει και η ΓΑΔ ανήκουν στις πλέον ιάσιμες ψυχικές διαταραχές και υπάρχει σειρά αποτελεσματικών θεραπειών γι΄ αυτές.