Τα δικαιολογητικά για την εγγραφή στο Νηπιαγωγείο.

Στο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ φοιτούν δύο ηλικίες νηπίων:

·         Η πρώτη ηλικία είναι τα νήπια τα οποία μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν ηλικία πέντε (5) ετών. Για αυτά η φοίτηση είναι υποχρεωτική (σύμφωνα με το άρθρο 73 του Νόμου 3518/2006 (ΦΕΚ 272Α /2006) και με την Φ.6/278/56068/Γ1/17-5-2011 Υ.Α, με την οποία καθορίζεται ο τύπος της Βεβαίωσης Παρακολούθησης Νηπίου, η οποία είναι ένα από τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την εγγραφή στην Α’ τάξη του Δημοτικού σχολείου).

·         Η δεύτερη ηλικία (προνήπια) περιλαμβάνει τα νήπια τα οποία στις μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν ηλικία τεσσάρων (4) ετών.

Σε όσα δημόσια Νηπιαγωγεία, μετά την εγγραφή όλων των νηπίων πρώτης ηλικίας υπάρχουν κενές θέσεις, γίνονται δεκτά τα νήπια δεύτερης ηλικίας, (προνήπια).
Προσοχή: Στην περίπτωση φοίτησης του παιδιού σε Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο (δηλ. Νηπιαγωγείο που λειτουργεί σε Ιδιωτικό εκπαιδευτήριο ή εντός ιδιωτικού παιδικού σταθμού) ο γονέας πρέπει να ελέγξει ότι το συγκεκριμένο εκπαιδευτήριο έχει λάβει από το Υπουργείο Παιδείας άδεια ίδρυσης λειτουργίας ιδιωτικού Νηπιαγωγείου και ότι θα χορηγήσει στο παιδί τη Βεβαίωση Παρακολούθησης Νηπίου που απαιτείται για την εγγραφή του στην Α’ τάξη του Δημοτικού.
 

Δικαιολογητικά: Ποια είναι;

Για την εγγραφή του παιδιού στο Νηπιαγωγείο τα απαιτούμενα δικαιολογητικά είναι τα εξής:

1.      Πιστοποιητικό γέννησης Δήμου ή Κοινότητας* για την εγγραφή του νηπίου στα οικεία μητρώα ή δημοτολόγια, στο οποίο αναγράφεται ολογράφως και αριθμητικών η ημερομηνία γέννησης.

2.      Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έχουν γίνει τα προβλεπόμενα εμβόλια

3.      Πιστοποιητικό οδοντολογικής εξέτασης (από κρατικό νοσοκομείο ή ιδιώτη ιατρό).

4.      Υπεύθυνη δήλωση του γονέα/κηδεμόνα (ή άλλου στοιχείου που ο/η προϊστάμενος/νη του νηπιαγωγείου κρίνει ότι αποδεικνύει τη διεύθυνση κατοικίας του νηπίου π.χ. λογαριασμός ΔΕΗ, ύδρευσης, σταθερού τηλεφώνου, μισθωτήριο συμβόλαιο κατοικίας κλπ) όπου δηλώνεται (ή φαίνεται) η διεύθυνση κατοικίας του νηπίου.**

5.      Δήλωση του γονέα ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφαλή προσέλευση και αποχώρηση του νηπίου.

Παρατηρήσεις
* Σύμφωνα με την εγκύκλιο Φ.6/350/67503/Γ1/16-6-2011 με θέμα «Πιστοποιητικά γέννησης μαθητών», τα πιστοποιητικά γέννησης των μαθητών για την εγγραφή τους στο Νηπιαγωγείο αναζητούνται αυτεπάγγελτα από τους Προϊσταμένους των Νηπιαγωγείων. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να το προσκομίσουν οι γονείς. Βεβαιωθείτε ότι το Νηπιαγωγείο θα προβεί στις αναγκαίες ενέργειες. Για το νήπιο που θα συνεχίσει τη φοίτησή του στο ίδιο νηπιαγωγείο και δεύτερη χρονιά δεν απαιτείται νέο πιστοποιητικό γέννησης.

** Κάθε δημόσιο Νηπιαγωγείο έχει τη δική του σχολική περιφέρεια και σε αυτό φοιτούν τα νήπια που διαμένουν στην περιφέρειά του.

Δικαιολογητικά: Πού και Πότε υποβάλλονται;

Προσκομίζετε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά στο Δημόσιο Νηπιαγωγείο όπου ανήκετε με βάση τη διεύθυνση κατοικίας (ή στο Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο που επιθυμείτε).
Μαζί με τα δικαιολογητικά κάνετε και αίτηση εγγραφής. Ρωτήστε τον/την υπεύθυνο/η για τυχόν σχετικό έντυπο.

Η προσκόμιση των δικαιολογητικών για εγγραφή γίνεται από 1-15 Ιουνίου του προηγούμενου σχολικού έτους (δηλ. το νήπιο που θα φοιτήσει από τον Σεπτέμβριο του 2012 [σχολ. έτος 2012-2013] θα εγγραφεί στον Ιούνιο του 2012).
Προσκόμιση δικαιολογητικών γίνεται και μετά την ημερομηνία αυτή, αν δεν έχει συμπληρωθεί ο προβλεπόμενος αριθμός νηπίων κατά τμήμα.

Ειδικά για το ολοήμερο πρόγραμμα η προσκόμιση των δικαιολογητικών εγγραφής γίνεται επίσηςΕΝΤΟΣ ΤΟΥ Ιουνίου του προηγουμένου σχολικού έτους (το Υπουργείο Παιδείας δημοσιεύει ανακοίνωση με τις ημερομηνίες προθεσμίας, π.χ. για το σχολ. έτος 2011-2012 η προθεσμία ήταν από 1 Ιουνίου 2011 έως 21 Ιουνίου 2011).
Σε περίπτωση υποβολής εκπρόθεσμης αίτησης (π.χ. για το σχολ. έτος 2011-2012  μετά τις 24 Ιουνίου), για εγγραφή μαθητή σε ολοήμερο τμήμα αυτή πραγματοποιείται κατόπιν γραπτής αίτησης του οικείου Προϊσταμένου Διεύθυνσης και μόνο για λόγους που κρίνονται ιδιαίτερα σοβαροί.

Εγγραφή στο ολοήμερο πρόγραμμα

Στα Ολοήμερα Νηπιαγωγεία εγγράφονται οι μαθητές των οποίων οι γονείς έχουν καταθέσει αντίστοιχη δήλωση, ανεξάρτητα αν είναι εργαζόμενοι ή όχι.
Ειδικότερα, για την εγγραφή του νηπίου στο ολοήμερο πρόγραμμα οι γονείς:

1.      Συμπληρώνουν το Έντυπο «Αίτηση-Δήλωση Γονέα (2)» το οποίο τους δίνει ο/η προϊστάμενος του Ολοήμερου Νηπιαγωγείου.

2.      Υποβάλουν Υπεύθυνη δήλωση για την επιθυμητή ώρα αποχώρησης του παιδιού από το Ολοήμερο Πρόγραμμα. Η αποχώρηση μπορεί να γίνεται στο τέλος κάθε διδακτικής ώρας του Ολοήμερου Προγράμματος.

Παρατηρήσεις
Το έντυπο «Αίτηση-Δήλωση Γονέα (2)» και οι καταληκτικές ημερομηνίες υποβολής αίτησης για εγγραφή μαθητή σε Ολοήμερο Τμήμα θα πρέπει να είναι αναρτημένα σε εμφανές σημείο για την ενημέρωση των γονέων.
Εφόσον επιλέξετε το παιδί να εγγραφεί στο Ολοήμερο Πρόγραμμα, η φοίτηση είναι υποχρεωτική.
Οι Προϊστάμενοι/ες των Νηπιαγωγείων δέχονται όλες ανεξαιρέτως τις αιτήσεις για εγγραφή μαθητών στα Ολοήμερα Νηπιαγωγεία.

Πηγή: http://www.parentbook.gr

Το άγχος των εξετάσεων

     

     

         Καθώς πλησιάζουν οι μέρες των εξετάσεων, μαθητές αλλά και γονείς εντείνουν τις προσπάθειες τους για την επιτυχία και την πολυπόθητη εισαγωγή στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αυτές, λοιπόν, ειδικά τις μέρες το άγχος των μαθητών, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά «μασκαρεμένος» φόβος για ενδεχόμενη αποτυχία, μεγαλώνει.

            Βέβαια, εκείνο που δεν πρέπει να ξεχνάνε οι μαθητές αλλά και οι γονείς, είναι ότι το άγχος είναι φυσιολογικό και δημιουργικό, μέχρι κάποιο βαθμό. Κινητοποιεί σε δύσκολες και προκλητικές φάσεις της ζωής, ώστε κανείς να καταβάλει το μέγιστο των προσπαθειών του, προκειμένου να επιτύχει τον στόχο του. 
            Ωστόσο το άγχος μπορεί να είναι ζημιογόνο, ιδιαίτερα όταν είναι ανεξέλεγκτο. Γιατί είναι ικανό να περιορίσει την πραγματική ικανότητα για επίδοση και προκαλεί δυσφορία. Γι΄ αυτό λοιπόν είναι ιδιαίτερα βοηθητικό να μπορεί κανείς να αναγνωρίσει πότε το άγχος ξεπερνά τα φυσιολογικά επίπεδα. Οι παρακάτω αλλαγές στη συμπεριφορά των μαθητών μπορεί να αποτελούν προειδοποιητικά σημεία:

• ευερεθιστότητα- έλλειψη υπομονής
• δυσκολίες συγκέντρωσης
• δυσκολίες στη μνήμη και στην ικανότητα για μάθηση
• έντονη ανησυχία για την απόδοση και τις εξετάσεις
• άγχος για μικροπράγματα
• εύκολα ξεσπάσματα σε κλάμα ή θυμό
• αίσθημα κόπωσης
• διαταραγμένος ύπνος
• μειωμένη όρεξη για φαγητό

            Το άγχος των εξετάσεων συνήθως συνδέεται με τον φόβο που νιώθει ο μαθητής μήπως απογοητεύσει τους γονείς του ή ματαιωθούν οι προσδοκίες που έχει από τον εαυτό του. Επίσης σε ορισμένες περιπτώσεις, εξαιτίας των αρνητικών σκέψεων που κάνει, όταν αγχώνεται, χωρίς να το συνειδητοποιεί, συμπεριφέρεται σαν να είναι σίγουρος ότι θα αποτύχει, με πιθανό αποτέλεσμα την πραγματική αποτυχία, παρά τις ικανότητες του.

            Παρακάτω ακολουθούν κάποιες πρακτικές συμβουλές για τους μαθητές οι οποίες πιθανά θα τους βοηθήσουν να διαχειριστούν καλύτερα την πίεση και το άγχος της περιόδου των εξετάσεων.

• Οργανώστε την ύλη σας
• Μην αφήνετε την επανάληψη για την τελευταία στιγμή
• Αποφύγετε να ξενυχτάτε πριν τις εξετάσεις
• Φροντίστε τον εαυτό σας
• Φροντίστε τον ύπνο και τη διατροφή σας
• Συζητήστε με την οικογένεια σας τους τρόπους που θα διευκολύνουν τη μελέτη σας
• Κάντε ευχάριστα διαλείμματα

            Και να θυμάστε πάντα ότι οι εξετάσεις είναι σημαντικές αλλά δεν αποτελούν την μοναδικό οδό για την μελλοντική επιτυχία και ευτυχία. Η ζωή συνεχίζεται και μετά τις εξετάσεις. Μια αποτυχία, μικρή ή μεγάλη, δεν είναι το τέλος του κόσμου, ακόμα κι αν φαίνεται έτσι. Όλη η ζωή είναι μπροστά σας και θα υπάρξουν πολλές ευκαιρίες για να δοκιμαστείτε και να πετύχετε στους μελλοντικούς σας στόχους.

Διατροφικές Διαταραχές στην Εφηβεία

        

        Η εφηβεία είναι μία μεταβατική περίοδος μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενήλικης ζωής. Χαρακτηρίζεται από σημαντικές αλλαγές σε διάφορους τομείς όπως, στη σεξουαλική ωρίμανση του ατόμου, στην αύξηση του βάρους και του ύψους του. Είναι επίσης μία περίοδος νοητικών, συναισθηματικών και κοινωνικών αλλαγών. Οι βιοσωματικές αυτές αλλαγές επηρεάζουν την διαμόρφωση και τη διαφοροποίηση της εικόνας που έχει ο έφηβος για τον εαυτό του, αλλά και την εικόνα που οι άλλοι έχουν γι’ αυτόν. Σε αυτήν, λοιπόν, την  περίοδο μπορεί να παρατηρηθούν διαταραχές πρόσληψης της τροφής, για παράδειγμα περίεργα γούστα για φαγητό, ανορεξία, βουλιμία, παχυσαρκία.

            ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ:

Α. Παχυσαρκία

            Ως παχυσαρκία ορίζεται η περίσσεια σωματικού λίπους και η διάγνωση της πρέπει να βασίζεται στην απόδειξη του λίπους αυτού. Το διατροφικό περιβάλλον των παχύσαρκων παιδιών πρέπει να πούμε ότι είναι διαφορετικό από εκείνο των μη παχύσαρκων και συνήθως αποτελείται από τροφές πλούσιες σε λιπαρά. Όσον αφορά την ψυχολογία αυτών των παιδιών έχουν συνήθως χαμηλή αυτοεκτίμηση και φτωχή εικόνα για τον εαυτό τους.

Β. Ψυχογενής Ανορεξία

            Το κύριο χαρακτηριστικό του ανορεξικού ατόμου είναι η άρνηση λήψης τροφής προκειμένου να μην πάρει βάρος, παρά το γεγονός ότι το σωματικό του βάρος κυμαίνεται κάτω από τα φυσιολογικά επίπεδα. Επιπλέον, το άτομο διακατέχεται από έντονο φόβο ότι θα πάρει βάρος, γι αυτό και προσπαθεί συνεχώς να χάσει όλο και περισσότερο. Το άτομο έχει διαταραγμένη εικόνα για το σώμα του και δίνει υπερβολική έμφαση στην επίδραση του βάρους στην αυτοαξιολόγηση. Σημαντικό είναι επίσης, να τονίσουμε ότι το άτομο με την ψυχογενή ανορεξία μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να μην έχει όρεξη για φαγητό. Η απώλεια σωματικού βάρους είναι αποτέλεσμα της συνειδητής προσπάθειας του ατόμου να χάσει βάρος καταφεύγοντας σε αυστηρή δίαιτα ή άσκηση. Η ψυχογενής ανορεξία συνήθως εμφανίζεται στα μέσα ή προς το τέλος της εφηβείας (14 - 18 χρόνων).

Γ. Ψυχογενής Βουλιμία

            Κυρίαρχο χαρακτηριστικό εδώ είναι η υπερφαγία. Η υπερφαγία αναφέρεται στην κατανάλωση μιας ποσότητας τροφής, σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η οποία είναι μεγαλύτερη από αυτήν που θα μπορούσαν να καταναλώσουν οι περισσότεροι άνθρωποι στην ίδια χρονική περίοδο. Ωστόσο, για την αντιστάθμιση του άγχους που προκαλεί η υπερφαγία, το άτομο καταφεύγει στην κάθαρση με αυτοπροκαλούμενους εμετούς, καθαρτικά, διουρητικά κ.α. Η κάθαρση αυτή κάνει το άτομο να απαλλαγεί από τις ενοχές του και το φόβο για αύξηση του βάρους του. Η ψυχογενής βουλιμία συνήθως εμφανίζεται προς τα τέλη της εφηβικής περιόδου ή στην πρώιμη ενήλικη ζωή.

            Εν κατακλείδι, πρέπει να τονίσουμε ότι οι διατροφικές διαταραχές μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά. Όσο νωρίτερα διαπιστωθούν, τόσο καλύτερη θα είναι η έκβαση της ανάρρωσης. Ψυχολογικές θεραπείες που βοηθούν το άτομο να αλλάξει τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το διαταραγμένο τρόπο διατροφής αποτελούν βασικό κομμάτι της θεραπευτικής αγωγής.

     

Το άγχος των αθλητών.

Πολύ συχνά ακούμε από τους γύρω μας αλλά και από εμάς τους ίδιους τη λέξη «άγχος». Το άγχος έχει γίνει κυρίαρχο κομμάτι της καθημερινότητας μας και έχει εισβάλλει σε όλους τους τομείς, οικογενειακό, επαγγελματικό, κοινωνικό αλλά και στον αθλητισμό.

Στο παρόν κείμενο θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το άγχος στον αθλητισμό. Είναι λογικό να συμβαίνει, πώς εκδηλώνεται και πώς μπορεί ο αθλητής να το αντιμετωπίσει;

Όλοι οι αθλητές, είτε επαγγελματίες είτε ερασιτέχνες βάζουν στόχους και έχουν απαιτήσεις. Στην προσπάθεια υλοποίησης του στόχου τους δημιουργείται το άγχος, το οποίο προέρχεται τόσο από εσωτερικούς όσο και από εξωτερικούς παράγοντες. Το πόσο πολύ θα αγχωθεί ένας αθλητής, όπως και ο τρόπος διαχείρισης του άγχους έχει κυρίως να κάνει με τον χαρακτήρα του κάθε ατόμου και τις εμπειρίες που τη συνθέτουν.

Που οφείλεται το άγχος των αθλητών;

Η βασική πηγή άγχους του αθλητή είναι ο φόβος του αποτελέσματος του αγώνα. Αυτό συμβαίνει είτε επειδή ο αθλητής είχε κάποιες παρελθοντικές εμπειρίες αποτυχίας είτε αισθάνεται ότι δεν έχει προετοιμαστεί σωστά. Πολλές φορές επίσης τους φοβίζει το επίπεδο των αντιπάλων, όσο πιο ικανούς θεωρούν τους αντιπάλους τους τόσο περισσότερο άγχος έχουν.  Πολλοί αθλητές αναφέρουν ότι τους αγχώνουν οι φίλαθλοι, ο προπονητής, οι γονείς τους με τις απαιτήσεις που έχουν από αυτούς. Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό ότι το άγχος των αθλητών ουσιαστικά πηγάζει από τον ίδιο τους τον εαυτό και τις αρνητικές σκέψεις που μπορεί να κάνουν και από την έλλειψη αυτοπεποίθησης.

Ωστόσο, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι η λύση στο άγχος δεν είναι να πάει στον αγώνα χαλαρός και ότι γίνει. Εδώ, χρειάζεται προσοχή! Η απάθεια, η αλαζονεία και η πλήρης χαλάρωση μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορούν να φέρουν. Σύμφωνα με τη θεωρία στην αθλητική ψυχολογία, το άγχος σε ένα αγώνα μπορεί να αποδειχτεί ωφέλιμο. Αρκεί ο κάθε αθλητής εξατομικευμένα, να εντοπίσει τα ωφέλιμα επίπεδα άγχους για τον εαυτό του. Ένας καλός αθλητής την ένταση που νοιώθει από το άγχος μπορεί να τη μετατρέψει σε ενέργεια για τον αγώνα. Έρευνες αποδεικνύουν ότι οι αθλητές αποδίδουν καλύτερα όταν βρίσκονται μεταξύ των συναισθημάτων της αυτοπεποίθησης και του «ωφέλιμου» άγχους.

Συμπτώματα άγχους που παρουσιάζουν συχνά οι αθλητές:

Ψυχολογικά συμπτώματα

·                         Ανησυχία

·                         Αίσθημα ανικανότητας

·                         Έλλειψη συγκέντρωσης

·                         Έντονη σύγχυση

·                         Πολλές και έντονες αρνητικές σκέψεις

Σωματικά συμπτώματα

·                         Ταχυκαρδία

·                         Τρέμουλο

·                         Αύξηση ρυθμού αναπνοής

·                         Στομαχικές διαταραχές

·                         Εφίδρωση

Προτάσεις αντιμετώπισης άγχους:

Είναι σημαντικό ο αθλητής να μπορεί να αναγνωρίσει τα συμπτώματα του άγχους και να τα ερμηνεύει σαν μια φυσιολογική προετοιμασία του νου αλλά και του σώματος για τον επικείμενο αγώνα.

Μια καλή τεχνική πριν το αγώνισμα είναι η χρησιμοποίηση τεχνικών χαλάρωσης με βαθιές αναπνοές. Επίσης, ο αθλητής χρειάζεται να προσέξει πολύ τις σκέψεις που κάνει πριν από τον αγώνα. Δεν θα τον βοηθήσει τη δεδομένη στιγμή, να σκέφτεται τους αντιπάλους ή το αποτέλεσμα. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να συγκεντρωθεί στην δική του προσωπική επίδοση. Επίσης, κατά την διάρκεια του αγώνα δεν έχει νόημα να σκέφτεται τις λανθασμένες κινήσεις γιατί έτσι χάνει την συγκέντρωση του. Μετά τον αγώνα ο αθλητής έχει όλο το χρόνο να σκεφτεί τί δεν πήγε καλά και να το διορθώσει την επόμενη φορά

Κλείνοντας, να τονίσουμε ότι για να καταπολεμήσει ένας αθλητής το άγχος χρειάζεται να το δουλεύει καθημερινά και να δοκιμάζει τεχνικές χαλάρωσης κατά την διάρκεια της προπόνησης, έτσι ώστε να αναπτυχθούν σωστά και αποτελεσματικά. Το άγχος δεν μπορεί να φύγει έτσι απλά, ο αθλητής χρειάζεται να εξασκηθεί στις τεχνικές αντιμετώπισης του. 

"Ανησυχώ για τις παρέες του παιδιού μου..."

          Για τα μικρά παιδιά αλλά και για τους εφήβους, η ύπαρξη φίλων με τους οποίους θα παίξουν, θα μιλήσουν, θα τσακωθούν, είναι ότι πιο πολύτιμο έχουν στην συγκεκριμένη περίοδο της ζωής τους. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να υποκαταστήσει την παρέα των συνομηλίκων για ένα παιδί. Αυτό είναι κάτι γνωστό στους περισσότερους γονείς και χαίρονται και ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να έχουν επαφές με συνομηλίκους τους. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι γονείς δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι με τις παρέες των παιδιών τους, αντιθέτως ανησυχούν πάρα πολύ.

            Οι γονείς, ωστόσο, παρ' όλη την ανησυχία τους και την τάση να προστατεύσουν τα παιδιά τους πρέπει πάντα να έχουν στο μυαλό κάποια απλά πραγματάκια. Όπως για παράδειγμα, 1)Να θυμούνται ότι όσο και αν μιμείται κάποιες συμπεριφορές της παρέας του, το μεγαλύτερο κομμάτι στην ανατροφή και διαπαιδαγώγηση του παιδιού ανήκει σε εκείνους. 2)Όσο και αν δεν αρέσει στους γονείς, τα παιδιά σχεδόν σίγουρα θα συναναστραφούν με παιδιά που δεν θα καλύπτουν τα κριτήρια τους. Όμως, είναι σχεδόν αδύνατον ο γονιός να μπορεί να ελέγχει και  να προλαμβάνει κάθε βήμα του παιδιού του. 3) Tα παιδιά έχουν διαφορετικά κριτήρια από εκείνα των ενηλίκων, βλέπουν τους ανθρώπους διαφορετικά. Μάλιστα, τα παιδιά έχουν ανάγκη να ταυτιστούν με άλλα παιδιά που ενσαρκώνουν κάποια πρότυπα: δύναμης, ομορφιάς, επιθετικότητας, εξυπνάδας, «μαγκιάς», ανεξαρτησίας, πονηριάς. 4) Επίσης, πολύ σημαντικό είναι να θυμούνται οι γονείς ότι οι “κακές” συμπεριφορές των παιδιών τους δεν σημαίνει με κανέναν τρόπο αντίστοιχες ενήλικες συμπεριφορές. Τα παιδιά περνούν από διάφορες φάσεις και δοκιμάζουν τα όρια των γύρω τους και τα δικά τους. Υποχρέωση των γονιών είναι να αποδεχτούν αυτή τους την ανάγκη, κάνοντας όμως σαφή τα όριά τους.
            Τέλος, λοιπόν, αυτό που χρειάζεται να δείξουν οι γονείς είναι εμπιστοσύνη στο παιδί τους, ακόμη και αν δεν τους αρέσουν οι παρέες του. Η αλήθεια είναι ότι το θέμα των φίλων είναι ιδιαίτερα λεπτό, ωστόσο κατηγορώντας ή μειώνοντας τους φίλους του, είναι πιθανό το παιδί να νιώσει ότι κατηγορείται και μειώνεται το ίδιο και να αντιδράσει έντονα, βλέποντας εσάς ως αντιπάλους και τους φίλους του ως συμμάχους. Ωστόσο, οι γονείς θα μπορούσαν με ευγενικό τρόπο και χωρίς να προσβάλουν το παιδί, να εκφράσουν την εναντίωση τους σε κάποιες συμπεριφορές των φίλων του. Για παράδειγμα,  «Ξέρω ότι είναι φίλος σου, καμιά φορά όμως δεν συμφωνώ με τον τρόπο που φέρεται. Εγώ νομίζω ότι οι φίλοι πρέπει να λένε στους φίλους τους την αλήθεια, ακόμη και όταν είναι θυμωμένοι μαζί τους». Με αυτά τα λόγια, λοιπόν, δείχνουν οι γονείς στο παιδί τους ότι σέβονται την επιλογή του, αλλά ταυτόχρονα του δίνουν και τροφή για να σκεφτεί περαιτέρω. 

Παιδί και Τηλεόραση

         

 

     Τώρα που κλείνουν τα σχολεία για τις διακοπές του Πάσχα, τα παιδιά θα έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο στην διάθεση τους. Αποτέλεσμα; Πολλά από αυτά καθηλώνονται μπροστά σε μια τηλεόραση ή ηλεκτρονικό υπολογιστή. Πολλοί γονείς, λοιπόν, προβληματίζονται για τον χρόνο που το παιδί τους αφιερώνει μπροστά στην τηλεόραση ή στον υπολογιστή. Αναρωτιούνται για το αν η παντελής απαγόρευση θα ήταν μια καλή στρατηγική αλλά και για το πώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν εκπαιδευτικά την τηλεόραση. Η απαγόρευση δεν συνίσταται, καθώς όλοι ξέρουμε ότι το απαγορευμένο είναι και πιο επιθυμητό. Έτσι, λοιπόν, η παντελής κατάργηση μπορεί να φέρει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Ωστόσο, υπάρχουν γονεϊκοί τρόποι παρέμβασης με τους οποίους μπορούν να αποφευχθούν οι αρνητικές επιδράσεις της τηλεόρασης.

• 
  Οι γονείς καλό είναι όταν παρακολουθούν τηλεόραση μαζί με τα παιδιά τους να είναι πρόθυμοι να απαντήσουν σε ερωτήσεις και απορίες και να κάνουν επεξηγηματικά σχόλια.
• Καλό είναι επίσης να θέτουν κανόνες για τις ημέρες που τα παιδιά έχουν σχολείο. Τα περισσότερα παιδιά έχουν περιορισμένο χρόνο μέσα στην εβδομάδα. Μην τα αφήνετε να τον σπαταλούν όλο μπροστά από μια τηλεόραση ή σε μια οθόνη υπολογιστή.

• Σημαντικό είναι επίσης να εμφυσήσουν στα παιδιά τους την άποψη ότι η τηλεόραση είναι ένα ψυχαγωγικό και ενημερωτικό μέσο και δεν την  ανοίγουμε απλώς για να περάσει η ώρα μας.
• Οι ίδιοι οι γονείς θα πρέπει να λειτουργούν σαν θετικό πρότυπο για τα παιδιά τους. Έτσι, δεν πρέπει να παρακολουθούν τηλεόραση όλη την ημέρα, αλλά να ασχολούνται και με άλλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες.
• Οι γονείς θα πρέπει να επιλέξουν οι ίδιοι τι θα βλέπουν τα παιδιά. Φροντίστε να βλέπουν προγράμματα με χαρακτήρες που αποτελούν θετικά μοντέλα προς μίμηση.
• Η τηλεόραση δεν θα πρέπει ποτέ να χρησιμοποιείτε σαν υποκατάστατο του γονιού. Οι γονείς δεν πρέπει να την χρησιμοποιούν με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν οι ίδιοι ελεύθερο χρόνο για να κάνουν τις δουλειές τους. Υπάρχουν εναλλακτικές δραστηριότητες οι οποίες συνάμα είναι και εκπαιδευτικές. Για παράδειγμα, εναλλακτικές λύσεις είναι τα βιβλία, οι χειροτεχνίες, το παιχνίδι, τα σπορ που συμβάλλουν στη δημιουργικότητα και την άσκηση της φαντασίας του παιδιού.
• Σημαντικό είναι να μην έχετε συσκευές τηλεόρασης και ηλεκτρονικού υπολογιστή στα υπνοδωμάτια. Τα παιδιά που έχουν τέτοιες συσκευές στα δωμάτια τους βλέπουν περισσότερες ώρες τηλεόραση σε σχέση με τα παιδιά που δεν έχουν.

Τέλος, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η τηλεόραση  μπορεί να έχει τόσο θετικές όσο και αρνητικές επιδράσεις στα παιδιά. Εκείνο όμως που παίζει καθοριστικό ρόλο και μπορεί να προωθήσει τις θετικές συνέπειες της τηλεόρασης είναι η ουσιαστική ανάμειξη των γονιών στο πόσο, πότε και τι είδους τηλεοπτικά προγράμματα παρακολουθούν τα παιδιά τους. 

Για τα παιδιά...

Σήμερα το πρωί ψάχνοντας στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω στο παρακάτω ποίημα. Το βρήκα καταπληκτικό και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας...

Αν και γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια, το ποίημα του Χαλίλ Γκιμπράν παραμένει πάντα επίκαιρο και αναφέρεται στη σχέση των γονιών με τα παιδιά τους.

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους,
αλλά όχι και στις ψυχές τους
Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο
και κομπάζει ότι με τη δύναμή του
τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.
Ας χαροποιεί τον τοξότη ο κομπασμός του
Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.

                                                                                                 Χαλίλ Γκιμπράν