Τρίτη 4 Μαρτίου 2014

"Προικισμένα μωρά, εμπνευσμένοι γονείς:Για μια άλλη προσχολική διατροφή"


  • Γιατί η Αφροδίτη δεν τρώει τόσο καλά όσο ο αδερφός της;
  • Γιατί η δίχρονη Μαρία ξεσπάει σε κρίσεις θυμού κάθε φορά που η οικογένεια επισκέπτεται το εστιατόριο;
  • Γιατί η σωστή απάντηση στην ερώτηση «Τρώει ο μικρός σας πρωινό;» δεν είναι «Ναι, πίνει το γάλα του»;
  • Γιατί η μητέρα της Μαρίας κάνει λάθος που βομβαρδίζει µε «μπράβο» την κόρη της κάθε φορά που τρώει το ψάρι της;
  • Τι θα κάνουμε µε την Ελενίτσα που αρνείται να δοκιμάσει τα λαχανικά της;
  • Γιατί η ακαταστασία είναι θεμιτή και απαραίτητη για τη διατροφική ωρίμανση των παιδιών µας;
  • Να αφήσουμε κάποτε το μικρό µας νηστικό; Πότε;
  • Πόσο ωφέλιμος είναι ο μητρικός θηλασμός μετά τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του βρέφους;
  • Πώς θα αποφύγουμε την παχυσαρκία για τα παιδιά µας;
  • Ποια τρόφιμα να προτιμάμε για τα μικρά µας παιδιά;
"Σε αυτό, το δεύτερο βιβλίο του για γονείς ο παιδίατρος Στέλιος Παπαβέντσης δίνει απαντήσεις 
σε όλα αυτά τα ερωτήματα και σε πολλά ακόμα. Παρουσιάζει όλα όσα απαιτούνται ώστε 
τα μικρά παιδιά µας να τρώνε ευχάριστα, υγιεινά και από μόνα τους. Μέσα από τις ιστορίες και τα παραδείγματα του πρώτου μέρους περιγράφει τις βασικές αρχές της σύγχρονης αντλεριανής, δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης, όπως αυτές βρίσκουν εφαρμογή στη διατροφική 
συμπεριφορά του μικρού παιδιού και στον χειρισμό αυτής της συμπεριφοράς –του μικρού
 παιδιού ως προς το φαγητό και ως προς την καθημερινή διαδικασία του τραπεζιού– από τους 
γονείς του. Το δεύτερο μέρος του βιβλίου εστιάζει στο επιθυμητό περιεχόμενο της διατροφής των μικρών µας."
 
Συγγραφέας: Στέλιος Παπαβέντσης
Εκδoτικός οίκος: Πατάκης
ISBN: 9789601635507
Έτος έκδοσης: 2010
Σελίδες:184



Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014

Η κρίση της εφηβείας


Είναι μεγάλος ο αριθμός των γονιών που δηλώνουν ότι έχουν σημαντικές δυσκολίες με τα παιδιά τους στην περίοδο της εφηβείας. Ωστόσο, αντίστοιχα σημαντικός αριθμός εφήβων παραπονιέται ότι οι γονείς τους δεν τους καταλαβαίνουν. Είναι βέβαιο ότι η επικοινωνία μεταξύ γονιών και παιδιών κατά την εφηβική ηλικία είναι μια δύσκολη υπόθεση. Κατά την περίοδο της εφηβείας παρουσιάζεται η μεγαλύτερη κρίση ταυτότητας στην ζωή του ανθρώπου με τελικό αποτέλεσμα τη σωματική και κοινωνική ωρίμανση του ατόμου, καθώς και τη τελική αποκρυστάλλωση της προσωπικότητας του. Η πορεία προς την ενηλικίωση και την ανεξαρτητοποίηση περνά υποχρεωτικά από μια αλλαγή στις σχέσεις μεταξύ του έφηβου και των γονιών του. Η νέα κατάσταση δεν έρχεται χωρίς δυσκολίες και αντιπαραθέσεις με τους γονείς. Παρά τις δυσκολίες όμως, που φυσιολογικά υπάρχουν, η κατάσταση δεν πρέπει να αφήνεται να εξελίσσεται αρνητικά. Υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνονται για τη βελτίωση των σχέσεων γονέων και παιδιών εφηβικής ηλικίας.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ
  • Οι γονείς πρέπει να συνεχίσουν να έχουν την ευθύνη του παιδιού τους και να αποτελούν το σταθερό στήριγμα πάνω στο οποίο ο έφηβος θα μπορεί να ακουμπήσει για όσο το χρειάζεται.
  • Βοηθάει πολύ επίσης να είναι διαθέσιμοι όταν τους χρειάζεται, δίνοντας χρόνο για να ακούσουν τον έφηβο, χωρίς όμως να του κάνουν κήρυγμα που θα τον κάνει να απομακρυνθεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρέπει να ασπάζονται θέλοντας και μη τις απόψεις του εφήβου. Ίσα – ίσα είναι σημαντικό οι γονείς να έχουν ξεκάθαρες απόψεις και να μένουν σταθεροί σε αυτές.
  • Οι γονείς χρειάζεται να είναι συναισθηματικά παρόντες, να είναι σταθεροί στις συναισθηματικές μεταπτώσεις του εφήβου, να είναι δεκτικοί και ευλύγιστοι και να είναι ενωμένοι μεταξύ τους. Είναι επομένως απαραίτητη η ευελιξία και η ικανότητα των γονέων να ανέχονται να αγνοούνται από τους εφήβους χωρίς να εισπράττουν αυτήν την αδιαφορία σαν προσωπική τους αποτυχία και να μην επιδιώκουν διαρκώς την επιβεβαίωση από τους εφήβους ότι είναι καλοί γονείς.
  • Ακόμη οφείλουν, καθώς ο έφηβος μεγαλώνει, να του δίνουν όλο και μεγαλύτερη ανεξαρτησία. Καλό είναι επίσης να αναγνωρίζουν την ανάγκη του για προσωπικό χώρο μέσα στο σπίτι και αν γίνεται να του τον παρέχουν, επιτρέποντάς του σε αυτόν να κάνει ότι θέλει χωρίς περιορισμούς. Ωστόσο,  στο υπόλοιπο σπίτι είναι σημαντικό να συμμορφώνεται με τους κανόνες του σπιτιού.
  • Να θυμόμαστε ακόμη ότι σημαντικό στοιχείο στην επικοινωνία με το παιδί είναι η αυθεντικότητα και ο σεβασμός στην προσωπικότητα του. Ο γονιός δεν θα πρέπει να επιβάλλεται επειδή είναι αυθεντία και να τιμωρεί χωρίς να προσπαθεί να κατανοήσει την ψυχολογική κατάσταση του εφήβου.
      Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι  όλοι μας ήμασταν κάποτε έφηβοι και όμως επιζήσαμε. Εάν οι γονείς αποδεχτούν την αλλαγή του ρόλου τους και συνεχίσουν να ζουν οι ίδιοι μια ευχάριστη γεμάτη προσωπική και συντροφική ζωή, τότε πιθανότατα δεν θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα με τους εφήβους τους.  Άλλωστε από έρευνες αποδεικνύεται ότι το 85% των εφήβων συμπαθούν τους γονείς τους και έχουν καλές σχέσεις μαζί τους!

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014

Διδασκαλία παιδιών με νοητική υστέρηση




            Τα άτομα με νοητική υστέρηση έχουν ποικίλες και διαφορετικές ανάγκες, συγκριτικά με τα άτομα που δεν παρουσιάζουν δυσκολίες νόησης. Η σοβαρότητα της καθυστέρησης, η ποιότητα της παρέμβασης και φυσικά τα ατομικά χαρακτηριστικά παίζουν σπουδαίο ρόλο στην διαμόρφωση του προγράμματος για τη διδασκαλία ατόμων με δυσκολίες. Στη συνέχεια ακολουθούν κάποιες πρακτικές συμβουλές για την διδασκαλία παιδιών με νοητική υστέρηση.

  1. Η διδασκαλία πρέπει να γίνεται σε μικρά βήματα(baby steps). Ο όρος αυτός έχει ως στόχο να ενθαρρύνει όσους ασχολούνται με άτομα με νοητική υστέρηση να απλοποιήσουν και να κάνουν πιο εύκολα αυτά που θέλουν να διδάξουν. Μία τέτοια τεχνική είναι ικανή να κρατήσει χαμηλά τα επίπεδα απογοήτευσης και να επιτρέψει στην μάθηση να λάβει χώρα.
  2.  Προσφέρεται συγκεκριμένες μαθησιακές εμπειρίες. Εισάγετε νέες ιδέες με μια φυσική, άμεση προσέγγιση. Για παράδειγμα, οργανώστε μικρές επισκέψεις σε δημόσιες υπηρεσίες για μια σημαντική διδακτική εμπειρία.
  3. Μην “βομβαρδίζετε” το παιδί με πολλαπλές και σύνθετες οδηγίες.
  4. Να είστε σαφής σε αυτό που ζητάτε από το παιδί να εκτελέσει ή να μάθει.
  5. Προσφέρεται άμεση και θετική ανατροφοδότηση. Η θετική ανατροφοδότηση τα ενθαρρύνει να συνεχίσουν να προσπαθούν. Εάν ένα παιδί κατακτήσει μία έννοια ή φτάσει σε έναν προκαθορισμένο και προαποφασισμένο στόχο, είναι σημαντικό να επιβραβεύεται αμέσως.
  6.  Τραγουδήστε ένα τραγούδι. Η μουσική είναι ένας σημαντικός ενισχυτής για όλα τα παιδιά, και ιδιαίτερα για τα παιδιά με νοητική υστέρηση. Τραγουδώντας ένα απλό, παιχνιδιάρικο τραγούδι το οποίο συμβαδίζει με εκείνα που θέλουμε να διδάξουμε στο παιδί, ενθαρρύνεται το παιδί να συμμετάσχει στην όλη διαδικασία μάθησης με ένα διασκεδαστικό και εναλλακτικό τρόπο.
  7. Σημαντικό είναι να εμπλέκεται η οικογένεια και όσοι παίζουν κάποιο ρόλο στη ζωή του παιδιού και στην διδασκαλία του.
  8.  Υπομονή. Η πιο σημαντική συμβουλή που μπορεί να δοθεί είναι να έχουμε υπομονή. Τα άτομα με νοητική υστέρηση συχνά είναι απρόβλεπτα στο τι μπορούν να μάθουν αλλά και στο τι μπορεί να πυροδοτήσει μία συγκεκριμένη συμπεριφορά. Αυτό που σε όλους εμάς φαίνεται σαν ξέσπασμα, είναι συχνά ο τρόπος τους να μας πουν κάτι, για παράδειγμα «Είναι τόσο δύσκολο αυτό που μου ζητάς να κάνω», «Είμαι απογοητευμένος”, ή  «Είμαι κουρασμένος», «Χρειάζομαι ένα διάλειμμα». Πάρτε το χρόνο να μάθετε τις ανάγκες του παιδιού και ποια είναι.
          Σαν επίλογο, λοιπόν αυτού του κειμένου μπορούμε να πούμε ότι κάθε παιδί μπορεί να διδαχτεί. Το καθένα βέβαια, μαθαίνει με τον δικό του ρυθμό και τρόπο και μέσω διαφορετικών τεχνικών και μεθόδων. Βρείτε παιγνιώδεις τεχνικές οι οποίες ταιριάζουν στο συγκεκριμένο παιδί που απευθύνεστε. Φανείτε θετικοί και υπομονετικοί όταν αποτυγχάνουν και δώστε τους την επιβράβευση όταν πετύχουν τον επιθυμητό στόχο.


Κυριακή 9 Φεβρουαρίου 2014

Επιλογή αθλήματος ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.


Η άθληση στην παιδική ηλικία ευνοεί την καλή σωματική κατάσταση, ωστόσο δεν ταιριάζουν όλα τα είδη άθλησης σε όλα τα παιδιά και σε όλες τις ηλικίες. Βοηθήστε λοιπόν, το παιδί σας να βρει το κατάλληλο άθλημα. Σκεφτείτε αθλήματα που ταιριάζουν στα παιδιά και άλλες φυσικές δραστηριότητες που είναι προσιτές και φιλικές προς τα παιδιά. Με την δική σας ενθάρρυνση και στήριξη, βρείτε εκείνα τα αθλήματα που θα ανάψουν την σπίθα και θα ξυπνήσουν το ενδιαφέρον στα παιδιά σας. Πηγαίνετε μαζί με τα παιδιά σας σε τοπικές αθλητικές οργανώσεις και δράσεις και μοιραστείτε το δικό σας ενδιαφέρον και πάθος για την άθληση.

Δραστηριότητες ανάλογες με την ηλικία.

Το παιδί σας είναι πιθανό ενστικτωδώς να δείξει ενδιαφέρον για κάποιο συγκεκριμένο άθλημα. Ξεκινήστε με αυτό, ωστόσο πάντα να έχετε στο νου σας την ηλικία του, το επίπεδο ωριμότητας, καθώς και τις αντιληπτικές του δεξιότητες.
Ηλικία 2 με 5
Σε αυτή την ηλικία τα παιδιά ξεκινούν να κατακτούν σιγά σιγά πολλές βασικές κινητικές δεξιότητες, ωστόσο είναι ακόμη μικρά για να συμμετέχουν σε ένα οργανωμένο άθλημα. Πολλές δεξιότητες που απαιτούνται για τη συμμετοχή σε ένα ομαδικό άθλημα δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί. Εξαιτίας αυτού λοιπόν, καλό είναι να επιλέγονται δραστηριότητες που χαρακτηρίζονται ως μη δομημένες και «ελεύθερες». Όπως για παράδειγμα, τρέξιμο, κολύμπι, να πετούν και να πιάνουν τη μπάλα, να πέφτουν κάτω και να κυλιούνται, να παλεύουν. Σε αυτή την ηλικία χρειάζεται να υπάρχει ένα ελεύθερο παιχνίδι χωρίς κανόνες. Ωστόσο, ακόμη και αν χρειάζεται να υπάρχουν κανόνες, και αυτοί πρέπει να είναι μέσα στα πλαίσια του παιχνιδιού τους. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας δεν μπορούν να προσηλωθούν σε οδηγίες και γι’ αυτό μαθαίνουν καλύτερα όταν ανακαλύπτουν μόνα τους ή πειραματίζονται.

Ηλικία 6 με 9
Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, η όραση τους αλλά και οι δεξιότητες προσοχής και μεταβίβασης (π.χ. να πετούν την μπάλα σε κάποια απόσταση) αναπτύσσονται. Είναι επίσης πια, περισσότερο ικανά να ακολουθήσουν κανόνες και οδηγίες. Ωστόσο,  τα παιδιά σε αυτή την ηλικία υπολείπονται ακόμη σε κινητικές και αντιληπτικές δεξιότητες, γι αυτό τον λόγο όποιο άθλημα και αν επιλεγεί χρειάζεται να προσαρμοστεί, σε ότι αφορά την οργάνωση και τις απαιτήσεις του, στα μέτρα και τις δυνατότητες αυτής της ηλικίας. Κατάλληλα σπορ σε αυτή την ηλικία είναι το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και το βόλεϊ.

Ηλικία 10 με 12
Σε αυτή την ηλικία, τα παιδιά πια έχουν εξελιχθεί αναπτυξιακά σημαντικά. Η ικανότητα τους να κατανοούν και να ανακαλούν στο μυαλό τους στρατηγικές που έχουν μάθει στο άθλημα τους, έχουν αναπτυχθεί αρκετά πια. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας είναι έτοιμα πια τυπικά, να συμμετέχουν σε πιο σύνθετα αθλήματα (τα οποία απαιτούν πολλαπλές δεξιότητες), όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϋ.  Από αυτή την ηλικία επίσης τα παιδιά μπαίνουν στην εφηβεία. Έτσι σωματικές διαφοροποιήσεις μεταξύ παιδιών ιδίως των αγοριών στην ίδια ηλικία φαντάζουν δραματικές. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την επιλογή του αθλήματος που ταιριάζει στο παιδί.

Ανακεφαλαιώνοντας, λοιπόν, να τονίσουμε τη σημαντικότητα της φυσικής δραστηριότητας για όλους και κυρίως για τα παιδιά, τα οποία μέσω της άθλησης έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν βασικές και σημαντικές δεξιότητες. Αν υπάρξει η κατάλληλη επιλογή δραστηριοτήτων αλλά και συμπεριφορών από μέρους των γονιών και των προπονητών, θα κτιστούν οι βάσεις ενός δραστήριου και υγιεινού τρόπου ζωής. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να παρακινηθούν τα παιδιά στη φυσική δραστηριότητα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σωματική άσκηση είναι χρήσιμη για τα παιδιά και γενικά όσο νωρίτερα αρχίζουν τόσο το καλύτερο. 

Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014

Ενημερωτική Συνάντηση για Γονείς.



Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των παιδιών.

(Ορίστηκε νέα ημερομηνία)



  • Μαμά πως γεννιούνται τα παιδιά;
  • Πώς θα μιλήσω στο παιδί μου για το σεξ;
  • Για ποια θέματα πρέπει να του μιλήσω πρώτα;
  • Πόσα να πω;
  • Πότε να κάνω τη "μεγάλη κουβέντα;
  • Γιατί πρέπει να είμαι εγώ αυτός που πρέπει τον ενημερώσω;
  • Τι πρέπει να πω στον έφηβο/η;
  • Τι πρέπει να γνωρίζω; 

Επαναληπτική Ημερομηνία Συνάντησης: 
Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

Προτεινόμενη Ημερομηνία Διεξαγωγής:
Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014
Ώρα: 17:00
Χώρος Διεξαγωγής: Καβέτσου 17, Μυτιλήνη
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 22510 48933 & 6945447016

Συντονίστρια: Βερβέρη Μαρία
Ψυχολόγος. Ψυχολογία Παιδιών και Εφήβων (MSc)

Πληροφορίες: mariaververi.blogspot.gr


ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΓΙΑ ΚΡΑΤΗΣΗ ΘΕΣΗΣ
Δεν υπάρχει κόστος συμμετοχής.

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Ειδική Φοβία



Ως Φοβία ορίζουμε τον επίμονο και παράλογο φόβο για συγκεκριμένο αντικείμενο, χώρο ή κατάσταση. Το άτομο ενώ γνωρίζει ότι ο φόβος του είναι παράλογος αφού αντιλαμβάνεται ότι αντιδρά υπερβολικά και μη ρεαλιστικά, παρ’ όλα αυτά κάνει το καθετί για να αποφύγει εκείνο που φοβάται. Υιοθετεί δηλαδή μια συμπεριφορά αποφυγής απέναντι στο φοβικό αντικείμενο, χώρο ή κατάσταση σε τέτοιο βαθμό ώστε να επηρεάζεται η λειτουργικότητα του. 
Υπάρχουν διάφοροι τύποι ειδικών φοβιών:
  • ·         Τύπος Ζωοφοβίας: αν ο φόβος εκλύεται από ζώα ή έντομα. Ο τύπος ζωοφοβίας έχει έναρξη κατά την παιδική ηλικία.
  • ·         Τύπος Φυσικού Περιβάλλοντος: αν ο φόβος εκλύεται από στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος όπως καταιγίδες, ύψη ή νερό. Ο τύπος φυσικού περιβάλλοντος έχει έναρξη κατά την παιδική ηλικία.
  • ·         Τύπος σχετικός με Αίμα- Ένεση- Τραύμα: αν ο φόβος εκλύεται από τη θέα του αίματος ή ένα τραύμα ή από μια ένεση ή άλλη επεμβατική ιατρική πράξη.
  • ·         Καταστασιακός Τύπος: αν ο φόβος εκλύεται από μια ειδική κατάσταση, όπως μετακίνηση με δημόσιο μεταφορικό μέσο, σήραγγες, γέφυρες, ανελκυστήρες, αεροπορικά ταξίδια, οδήγηση ή κλειστά μέρη. Αυτός ο τύπος έχει μια διπλή κατανομή ηλικίας έναρξης με μία αιχμή στην παιδική ηλικία και άλλη αιχμή στο μέσο της τρίτης δεκαετίας (20-30 ετών). Ο Kαταστασιακός τύπος φαίνεται να έχει ομοιότητες με τη Διαταραχή Πανικού Χωρίς Αγοραφοβία.
  • ·     Άλλος Τύπος: αν ο φόβος εκλύεται από άλλα ερεθίσματα. Αυτά τα ερεθίσματα μπορούν να περιλαμβάνουν το φόβο ή την αποφυγή καταστάσεων που μπορούν να προκαλέσουν πνιγμονή, εμετό ή μετάδοση ασθένειας. Τη φοβία του ελεύθερου (κενού) χώρου (δηλ. το άτομο φοβάται ότι θα πέσει κάτω αν απομακρυνθεί από τοίχους ή άλλα μέσα στήριξης) και φόβους παιδιών για δυνατούς ήχους ή ένστολα άτομα. 

Τα Συμπτώματα των Ειδικών Φοβιών
Α)Οργανικά συμπτώματα: το άτομο όταν έρχεται αντιμέτωπο με την κατάσταση που φοβάται εμφανίζει ταχυκαρδία, εφίδρωση, τρέμουλο, γρήγορη αναπνοή, μυϊκές συσπάσεις, αδυναμία, ναυτία, ζάλη, αίσθημα πανικού. 
Β)Σε επίπεδο συμπεριφοράς: το άτομο ή προσπαθεί να απομακρυνθεί αμέσως από τη φοβική κατάσταση ή παγώνει. Συνήθως αποφεύγει εντελώς τις καταστάσεις στις οποίες υπάρχουν ή πρόκειται να συναντήσει τα αντικείμενα που φοβάται.
Γ)Σκέψεις: το άτομο κάνει διαστρεβλωμένες σκέψεις που περιέχουν το στοιχείο της απειλής, είναι τρομακτικές και προκαλούν φόβο. Κατά συνέπεια, αποφεύγει την κατάσταση χωρίς να εξετάσει κατά πόσο όσα σκέφτεται είναι αντικειμενικά επικίνδυνα. 
Οι Αίτιες των Ειδικών Φοβιών
            Έρευνες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα της κληρονομικής προδιάθεσης. Εφόσον, υπάρξουν οι κατάλληλοι εγκλητικοί παράγοντες είναι πιθανό να εκδηλώσουμε φοβίες σε καταστάσεις που είναι επικίνδυνες για την ζωή μας. Σημαντικό ρόλο επίσης διαδραματίζουν τα έντονα και τραυματικά γεγονότα. Στηριζόμενοι στη μίμηση, μαθαίνουμε να φοβόμαστε συγκεκριμένα αντικείμενα ή καταστάσεις παρατηρώντας τις αντιδράσεις άλλων ανθρώπων, κυρίως αυτών που εμείς θεωρούμε σημαντικούς. Ακόμα, φοβόμαστε αντικείμενα ή καταστάσεις που δεν έχουμε αντιμετωπίσει προσωπικά αλλά έχουμε ακούσει άλλους να αισθάνονται αρνητικά και να τα αποφεύγουν. Τέλος, φοβόμαστε καταστάσεις στις οποίες βιώσαμε μια δυσάρεστη εμπειρία που μας προκάλεσε έντονο τρόμο.
Αντιμετώπιση Ειδικών Φοβιών
Όταν ο φόβος για ένα φοβικό ερέθισμα επιμένει στο χρόνο και επηρεάζει τη λειτουργικότητα του ατόμου, τότε είναι απαραίτητη η ψυχοθεραπευτική παρέμβαση. Η Γνωσιακή-Συμπεριφορική Θεραπεία βοηθά τον θεραπευόμενο να αντιμετωπίσει τα σωματικά συμπτώματα, να τροποποιήσει τις δυσλειτουργικές σκέψεις και τη συμπεριφορά αποφυγής που διαιωνίζουν τον φόβο.Ο θεραπευτής βοηθά τον θεραπευόμενο να εντοπίσει τις αρνητικές αυτόματες σκέψεις, να ελέγξει την αντικειμενικότητα τους και να τις αντικαταστήσει με πιο ρεαλιστικές και βοηθητικές σκέψεις.


Πηγή: DSM-IV, American Psychiatric Association, 1994.


Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Ένα online παιχνίδι για παιδιά που βάζει φραγμό στον ρατσισμό.


Eίναι ηλεκτρονικό, είναι παιχνίδι και είναι για καλό σκοπό. Πρόκειται για το online παιχνίδι www.navid.gr που δημιούργησαν ο Πάνος Χριστοδούλου με τη Μαρίζα Ντεκάστρο και τον Μίλτο Κύρκο, εμπνευσμένοι από το βιβλίο του Πάνου Χριστοδούλου «Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές».

Οπως και το βιβλίο, το παιχνίδι έχει σκοπό να ευαισθητοποιήσει – κυρίως μαθητές τελευταίων τάξεων δημοτικού, πρώτων γυμνασίου- σε θέματα ρατσισμού και ξενοφοβίας.

Σήμερα, που ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και η ξενοφοβία έχουν μπει - δυστυχώς - για τα καλά στην ελληνική κοινωνία το παιχνίδι αποτελεί μια καλή ευκαιρία προκειμένου να εκπαιδευτεί η νέα γενιά στις αξίες της αλληλεγγύης, της φιλίας, του σεβασμού στο διαφορετικό.

Το online παιχνίδι απευθύνεται σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.

«Σε μια εποχή που το ρατσιστικό μίσος (είτε εκφράζεται με λόγια είτε με πράξεις) έχει γίνει ανεκτό και μέρος της καθημερινότητάς μας, αυτό το παιχνίδι έχει σκοπό να μας κινητοποιήσει» τονίζουν οι δημιουργοί του.

Δείχνοντας με ρεαλιστικό τρόπο τι συμβαίνει σε χώρες με ανελεύθερα καθεστώτα, το παιχνίδι επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει στο θέμα των προσφύγων, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και κυρίως να υπενθυμίσει αξίες όπως η αλληλεγγύη, η βοήθεια προς τον αδύναμο και ο σεβασμός στον συνάνθρωπο, απ’ όπου και αν προέρχεται.

Γνωρίζετε τον Ναβίντ; 

«Κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν επιλογή: αν μπορούσαν δεν θα εγκατέλειπαν τη χώρα τους, την οικογένειά τους, τους φίλους τους.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν άφησαν το σπίτι τους για πλάκα, ούτε ήρθαν στην Ελλάδα με σκοπό να μας πάρουν τις δουλειές, να μας ληστέψουν ή να αλλοιώσουν την ταυτότητά μας. Α, και φυσικά δεν ήρθαν για διακοπές!

Ένας από αυτούς είναι ένα παιδί, ο Ναβίντ, ένας μικρός πρόσφυγας. Τον γνωρίζετε; Ξέρετε γιατί έπρεπε να φύγει από την πατρίδα του; Ξέρετε πώς ήταν η ζωή του και τι ακριβώς συνέβαινε στη χώρα του; Και, τελικά, τα κατάφερε να φύγει;» αναφέρουν οι δημιουργοί του οnline παιχνιδιού.

Μπείτε στο www.navid.gr και παίξτε το παιχνίδι «Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές».

Ελάτε στη θέση του Ναβίντ και προσπαθήστε να ξεπεράσετε όλες τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες που θα σταθούν εμπόδιο στην προσπάθειά σας να φύγετε από τη χώρα σας.

Το παιχνίδι είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο βιβλίο του Πάνου Χριστοδούλου «Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές» (εκδόσεις Κέδρος).

Σχεδιάστηκε για να παίζεται στις σχολικές τάξεις ή στο σπίτι με τους γονείς, σε συνδυασμό ή και ανεξάρτητα από την ανάγνωση του βιβλίου.

Στον ιστότοπο του παιχνιδιού οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς μπορούν να βρουν πολλά υλικά (σχετική βιβλιογραφία, χρήσιμες διευθύνσεις, ιδέες για σχέδια εργασίας κ.ά.) που θα βοηθήσουν στις συζητήσεις με τα παιδιά.


Το βιβλίο του Πάνου Χριστοδούλου

Το βιβλίο «Ο Ναβίντ δεν ήρθε για διακοπές» εκδόθηκε το 2007. Ο συγγραφέας του ο Πάνος Χριστοδούλου έχει παραχωρήσει όλα τα δικαιώματα από την πώληση του βιβλίου στο Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες.

Αγοράζοντάς το, συμβάλλετε στην ενίσχυση και προστασία των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα.

Το βιβλίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά του περιοδικού Διαβάζω.

Για επιπλέον πληροφορίες: info@navid.gr

Πηγή: http://www.tanea.gr